Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κείμενο 1ο: Δεν είναι στραβός ο γιαλός – απλώς κάποιοι αποφασίζουν στραβά, για εμάς - χωρίς εμάς.

Το παρόν κείμενο αποτελεί το πρώτο μιας σειράς κειμένων της καμπάνιας της Κίνησής μας με τίτλο "Εργασία με αξιοπρέπεια και όχι αγώνα επιβίωσης" με αφορμή την επικείμενη αναθεώρηση του Κώδικα Δικηγόρων, την οποία και θεωρούμε κομβικής σημασίας στο βαθμό που αποτελεί βασικό εργαλείο αναδιάταξης και λειτουργίας του δικηγορικού επαγγέλματος. Η καμπάνια μας στοχεύει στη δημιουργία ενός ανοιχτού χώρου διαλόγου της νέας γενιάς νομικών προς υπεράσπιση των εργασιακών της συμφερόντων. 

-Διεκδικούμε την κατοχύρωση της άσκησης ως εξαρτημένης εργασίας

ώστε να σταματήσει η εκμετάλλευση των ασκούμενων δικηγόρων.

-Την αναγνώριση των νέων συνεργατών ως εξαρτημένων εργαζομένων, με δικαιώματα σε μισθούς, ωράρια, αποζημιώσεις

-Την ελάφρυνση των φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων των δικηγόρων, που καθιστούν αδύνατη την πρόσβαση στο επάγγελμα



Με αφορμή την επικείμενη αναθεώρηση του Κώδικα Δικηγόρων άνοιξε ξανά η συζήτηση σχετικά με την άσκηση και εν γένει τις προϋποθέσεις εισαγωγής στο δικηγορικό λειτούργημα. Η σχετική διαδικασία 22 περίπου μηνών, που περιλαμβάνει το αίολο και επισφαλέστατο καθεστώς της άσκησης και τις πανελλήνιες εξετάσεις δικηγόρων, θυμίζει αναμφίβολα τον «ελέφαντα μέσα στο δωμάτιο», καθώς, ενώ εμφανίζει μια σειρά από προφανή προβλήματα, λίγες είναι οι φωνές που τα θέτουν με σοβαρό τρόπο. Αντίθετα, τον τελευταίο καιρό μια σειρά από προτάσεις Συλλόγων και Ενώσεων (όπως η ΕΑΝΔΑ και η ΕΑΝΔΙΘ) συνθέτουν ένα μωσαϊκό που όχι μόνο δεν σκιαγραφεί ένα προστατευτικό πλαίσιο για τους ασκουμένους και τους νέους δικηγόρους, αλλά αντίθετα προσθέτει ακόμα περισσότερους όρους και προσκόμματα στους πτυχιούχους της Νομικής που θα επιλέξουν να στραφούν στη δικηγορία. Απολύτως αντιπροσωπευτική του κλίματος αυτού είναι η απόφαση της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος (Ζάκυνθος 12-14/10/2018) που κάνει λόγο για«πρόβλεψη υποχρεωτικής επαγγελματικής εκπαίδευσης (δημιουργία ειδικών εκπαιδευτικών δομών, δυνατότητα ηλεκτρονικής εκμάθησης – e-learning, συμμετοχή σε εικονικές δικές) των ασκουμένων, ως προϋπόθεση συμμετοχής στις σχετικές εξετάσεις».

Τέτοιες προτάσεις ανάγονται σε λογικές όπως αυτές που εκφράστηκαν προ μηνών σε δηλώσεις τόσο του προέδρου του ΔΣΑ, Δ. Βερβεσού, όσο και του Κοσμήτορα της Νομικής Αθηνών, Δ. Παπαδημητρίου. Ο πρώτος, δήλωσε μεταξύ άλλων, ότι είναι υπερβολικά πολλοί εκείνοι που αποφοιτούν από τις Νομικές ενώ ο δεύτερος παρέπεμψε στο γαλλικό σύστημα που, σύμφωνα με τον ίδιο, μόλις το 50% των ασκουμένων δικηγόρων καταφέρνουν και αποκτούν άδεια ασκήσεως επαγγέλματος. Σύμφωνα λοιπόν με τις δηλώσεις αυτές, το βασικό πρόβλημα στη δικηγορία είναι ο πληθωρισμός των αποφοίτων των νομικών και το ότι αυτοί καταφέρνουν σχετικά εύκολα να ασκήσουν τελικά το επάγγελμα.

Προφανώς, δεν είναι ο «γιαλός στραβός», παρά οι αντιλήψεις που αντιπροσωπεύουν οι παραπάνω κύριοι. Το κυρίαρχο πρόβλημα στη δικηγορία δεν είναι σήμερα η ιστορική μαζικοποίηση των νομικών σχολών αλλάτο χτύπημα, μέσα από τις συμπληγάδες των απαγορευτικά υψηλών εισφορών και φόρων, του μικρού και μεσαίου ελεύθερου επαγγελματία, ο οποίος εξωθείται νομοτελειακά στην ουσιαστική ή τυπική υπαλληλοποίηση (βλ. και το εξίσου προβληματικό καθεστώς του συνεργάτη δικηγόρου) και εκμετάλλευση από τα μεγάλα δικηγορικά γραφεία και εταιρίες.Οι τελευταίες είναι που χρειάζονται ένα στρώμα νομικών που δεν μπορούν να ασκήσουν μόνοι τους το επάγγελμα.

Και εδώ αποκαλύπτεται ο πυρήνας της λογικής των προτάσεων για περισσότερα επιμορφωτικά και εξεταστικά προσκόμματα στους νέους νομικούς που θέλουν να στραφούν στη δικηγορία: όσοι θα προσπαθούν ή δεν θα καταφέρνουν να αποκτήσουν την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος θα συναπαρτίζουν ακριβώς το προαναφερθέν στρώμα. Το απορριπτόμενο αυτό δυναμικό θα δικαιολογεί το χαμηλό μισθό και την εκμετάλλευση, ανάγοντάς τα σε δική του ατομική ευθύνη, ανικανότητα και αποτυχία. Την ίδια στιγμή το πτυχίο της νομικής θα αποσυνδέεται όλο και περισσότερο με τα στοιχειώδη επαγγελματικά δικαιώματα και θα ακολουθείται και τυπικά πλέον από μια συνεχή διαδικασία επανακατάρτισης μέσα από σεμινάρια και μαθήματα που θα προσαρμόζουν τους νέους επιστήμονες στις συνεχώς μεταβαλλόμενες εξειδικευμένες «ανάγκες» των μεγάλων γραφείων.

Ως Κίνηση Ασκουμένων και Νέων δικηγόρων, 
- πιστεύουμε ότι είναι πιο αναγκαία από ποτέ η οργάνωση και συστράτευση όλων των νέων νομικών, ασκουμένων και δικηγόρων στην κατεύθυνση της διεκδίκησης του αναφαίρετου δικαιώματος μας να εργαζόμαστε με αξιοπρεπείς όρους με μόνη τυπική προϋπόθεση το πτυχίο της Νομικής Σχολής. 

- Κόντρα σε λογικές που θέλουν να αναγάγουν το μέλλον μας σε ατομική υπόθεση συνεχούς κατάρτισης και πλήρωσης κριτηρίων, μας ενώνουν τα πραγματικά κοινά μας συμφέροντα. Θεωρούμε δε κομβικής σημασίας την αναθεώρηση του κώδικα δικηγόρων ως βασικού εργαλείου διάταξης και λειτουργίας του δικηγορικού επαγγέλματος. 

- Κόντρα στη δικηγορική αριστοκρατία αλλά και στις ηγεσίες των Δικηγορικών Συλλόγων και Ενώσεων που χτίζουν τις καριέρες τους στις πλάτες μας, υπερθεματίζοντας την κατοχύρωση της επισφάλειας στον κλάδο μας, συζητάμε – οργανωνόμαστε – διεκδικούμε.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ανακοίνωση για την πρόταση της συντονιστικής επιτροπής των Δικηγορικών Συλλόγων για την αναθεώρηση της άσκησης

Στο πλαίσιο της αναθεώρησης του Κώδικα Δικηγόρων, συζητείται έντονα το θέμα της αναμόρφωσης του θεσμού της άσκησης. Ήδη από τις τοποθετήσεις σημαινόντων προσώπων πάνω στο ζήτημα, οι τάσεις διαφαίνονταν: σεμινάρια κατά την διαδικασία της άσκησης, αυστηροποίηση της διαδικασίας απόκτησης της δικηγορικής ιδιότητας, μηδενική μισθολογική και εργασιακή προστασία των ασκουμένων δικηγόρων γιατί η «άσκηση δεν είναι εργασία αλλά μαθητεία». Ως Κίνηση Aσκουμένων και Νέων Δικηγόρων, προσπαθήσαμε να αναδείξουμε έγκαιρα τους κινδύνους από τέτοιες τοποθετήσεις και τις νοοτροπίες που κρύβονται πίσω από αυτές.
Η τριμελής επιτροπή που συστάθηκε για να επεξεργαστεί ένα σχέδιο πρότασης για το ζήτημα, κατάφερε τελικά να ξεπεράσει και τις πλέον απαισιόδοξες εκτιμήσεις, σκιαγραφώντας την αναδόμηση της άσκησης στην κατεύθυνση της ριζικής επιβάρυνσης των όρων πρόσβασης στο δικηγορικό λειτούργημα (βλ. το παράρτημα στο τέλος). Μεταξύ των μετεχόντων στην επιτροπή, φιγουράρει και ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου …

Στηρίζουμε την κινητοποίηση των συναδέλφων μας στην Αθήνα κατά της πρότασης του ΔΣΑ σχετικά με την άσκηση

Τη Δευτέρα 17/12 φοιτητές της Νομικής Αθηνών μαζί με ασκούμενους δικηγόρους παρευρέθηκαν στη συνεδρίαση του ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, προκειμένου να μεταφέρουν την απόφαση του Συλλόγου Φοιτητών Νομικήςκαι να καταγγείλουν την πρόταση του ΔΣΑ για ένταξη υποχρεωτικών σεμιναρίων στην άσκηση ως προϋπόθεση για τη συμμετοχή στις εξετάσεις απόκτησης άδειας ασκήσεως επαγγέλματος. Ο Πρόεδρος του ΔΣΑ αρνούμενος να συνομιλήσει μαζί τους, αποχώρησε από τη διαδικασία καταγγέλλοντας τους συναδέλφους μας. Ο Πρόεδρος του ΔΣΑ κ. Βερβεσός και ο Πρόεδρος του ΔΣΘ κ. Κουτσοχήνας συντάσσονται απόλυτα ως προς τη θέση για υποχρεωτική εκπαίδευση των ασκούμενων δικηγόρων, ενώ δε λένε λέξη για την κατοχύρωση των εργασιακών μας δικαιωμάτων. Ενώ γνωρίζουν πολύ καλά την κατάσταση των ασκουμένων οι προτάσεις τους είναι εκτός πραγματικότητας και η αντιμετώπισή τους προς τη νέα γενιά νομικών οριακά ρατσιστική!
Αφού λοιπόν επιμένουν να αλληθωρίζουν, θα τους θυμίσουμε εμείς τι συμβαίνει στην πραγματικότητα. Παρ…

Συνέντευξη από τον καθηγητή Άγγελο Στεργίου για το ασφαλιστικό και τις επικείμενες αλλαγές

Ως Κίνηση Ασκούμενων και Νέων Δικηγόρων Θεσσαλονίκης θέσαμε ορισμένες ερωτήσεις στον καθηγητή Δικαίου Κοινωνικής Ασφάλισης στο ΑΠΘ, Άγγελο Στεργίου σχετικά με τις τρέχουσες εξελίξεις στην Κοινωνική Ασφάλιση. 


Που ακριβώς εδράζονται οι κυρίαρχες αναθεωρητικές τάσεις στην κοινωνική Ασφάλιση, που φαίνεται να κερδίζουν έδαφος στις μέρες μας;
Η Κοινωνική Ασφάλιση, όπως τουλάχιστον την μάθαμε στην Ευρώπη, αποτέλεσε το βασικό στήριγμα του σύγχρονου κοινωνικού κράτους, στυλοβάτη της μεσαίας τάξης, με ρόλο εξισορροπητικό απέναντι στις ακραίες κοινωνικές και οικονομικές αντιθέσεις. Σήμερα δεν χρειάζεται να υποστηρίξουμε μόνο την ανάγκη ύπαρξης της Κοινωνικής Ασφάλισης, αλλά και την συγκεκριμένη μορφή της, που παρά τις ελλείψεις και τα προβλήματά της, μπορούσε και μπορεί να οικοδομεί μία ορισμένη ευημερία για τα μεσαία και μικρά στρώματα.
Το σύστημα που γνωρίσαμε διέκρινε τους τρεις πυλώνες εκ των οποίων ο πρώτος, της κύριας ασφάλισης, που περιλαμβάνει ασφάλιση υγείας - πρόνοια - σύνταξη, είναι υπο…